بیماری آسم یک اختلال التهابی مزمن و غیر واگیر راه های هوایی است که در آن بیمار بطور مکرر دچار سرفه،تنگی نفس ،خس خس سینه و احساس فشار بر روی قفسه سینه می شود .مزمن بودن بیماری بدین معنا است که بیماری همیشه در فرد قبلا وجود دارد حتی زمانی که هیچ علامتی ندارد اما علائم بالینی این بیماری تحت تاثیر عوامل محیطی و ژنتیکی بروز می کند .

علت اصلی این بیماری ناشناخته است ولی تحقیقات نشان داده است که ترکیبی از عوامل ارثی و محیطی در بروز این بیماری نقش دارند.

وجود سابقه آسم،اگزما،آلرژی بینی و آلرژی غذایی در اعضای خانواده احتمال بروز آسم را در سایر افراد خانواده افزایش می دهد این یعنی وجود استعداد آلرژی یا آتوپی

افرادی که سابقه انواع آلرژی بینی را دارند با احتمال بیشتری به آسم مبتلا می شوند.

مواجهه با برخی عوامل محیطی مانند دود سیگار و اسپند یا آتش ،آلودگی هوا،آلاینده های شیمیایی و یا تماس شغلی مانند کارگران لاستیک سازی ،رنگ سازی،چوب بری،نانوایی و . . . می تواند منجر به بروز آسم گردد.

مهمترین عوامل خطری که باعث بروز یا تشدید آسم می شود عبارتند از :عفونت های ویروسی،سرماخوردگی،آنفلوانزا،عوامل حساسیت زای استنشاقی مانند گرده گلها،کپک ها،قارچ ها،گرد و خاک ،پر،مو یا پوست حیوانات ،هیره یا مایت ، سوسک و انواع حشرات ،دود سیگار،قلیان و پیپ و . . . . آلاینده های شیمیایی نظیر شوینده ها و حشره کش ها ، آب و هوای سرد و خشک ،بو های تند نظیر بوی عطر و ادکلن ، اسپری خوشبو کننده هوا، تغییرات هیجانی مانند گریه ،خندیدن شدید،استرس ،مصرف غذاهای آماده یا Fast food  ،ادویه جات ،عدم تغذیه با شیر مادر،چاقی و کم تحرکی ،آلودگی هوا

برخی داروها مانند آسپرین ،ایبوبروفن،مفنامیک اسید،وزن کم موقع تولد، سن کم مادر در هنگام زایمان ،مصرف بالای آنتی بیوتیک در سال اول زندگی و . . . . . می تواند شانس ابتلا به بیماری آسم را تشدید کند.